«

»

Mar 13

Wydrukuj to Wpis

Wielki błękit

5.00 avg. rating (99% score) - 1 vote

Każdego nowego dnia, kiedy otwieram oczy i zerkam w okno, widzę inne niebo. A każda pora roku zapewnia mi wciąż zmieniający się wygląd mocarnego rozłożystego dębu, który wypełnia moje okno swoimi ramionami. I tak od kilku lat, odkąd tutaj zamieszkałam.
Dzisiaj nieba nie ma, ale kilka dni wcześniej, niebo było nieskazitelnie błękitne. Niczym się nie różniło od tego, które widziałam wtedy… , jakby w zapowiedzi, że takie już będzie zawsze.
Doskonały, hipnotyczny błękit, kolor uwielbiany przeze mnie, dający mi wytchnienie i wręcz „gandziowy” odjazd.  Jakby mi chciał powiedzieć, że teraz to na całym niebie on rządzi, że nie będzie już chmur, żadnych zmartwień i niepokoi. Wielki błękit…. wielki oszust?

Po przebudzeniu upajałam się takim błękitem tak długo jak tylko mogłam.
I wtedy i dzisiaj, chwilę trwało, zanim dotarło do mnie co się stało, świadomość tego jest maksymalnie przygnębiająca i jakoś wciąż nie może do mnie dotrzeć.
Niby to takie oczywiste, Babcia zmarła po długiej chorobie…, miałam czas by się na to przygotować i myślę, że dostatecznie go wykorzystałam.
Ale czy na pewno?
Zaistniała w moim, i nie tylko moim, życiu radykalna zmiana.
Czy jesteśmy na takie zmiany gotowi?
Czy w ogóle można się przygotować wewnętrznie na zaistnienie takiej zmiany, skoro póki co, znamy ją jedynie z definicji, a wypełnia się ona treścią dopiero po odejściu bliskiej osoby?
Trudne to wszystko.
Trudne…

(…)

A żyć trzeba… choć każdy kolejny dzień jest już inny, bardziej pusty, bolesny i jakby w mroku. Ile to siły trzeba by poczuć ulgę przy głębszym oddechu, ile czasu musi upłynąć, by znowu spojrzeć na życie z optymizmem i nadzieją? Ile czasu nam potrzeba, byśmy mogli otworzyć się na ponowne odczuwanie szczęścia i radości? Byśmy mogli pokazać światu, że to szczęście w nas jest i chcemy się nim dzielić? Byśmy mogli myśleć o takiej bliskiej nam osobie z uśmiechem a nie ze łzami w oczach, kiedy ją wspominamy?

Czy ktoś zna odpowiedzi na te pytania? Bo u mnie minął rok, a ja wciąż tęsknię…

 

Caliente

 

  • Facebook
  • Twitter
  • Blogger.com
  • Google Bookmarks
  • Live
  • LinkedIn
  • Wykop
  • Gadu-Gadu Live
  • Śledzik
  • Kciuk.pl
  • Dodaj do ulubionych
  • email

Permalink do tego artykułu: http://icaliente.pl/zycie/wielki-blekit/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *